Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Κάποια πράγματα είναι φτιαγμένα για να τα βλέπουν μονάχα δυοஇڿڰۣ-ڰۣ—

 

 

…Και κάπου εκεί ακουμπάς τα χέρια στον τοίχο και τεντώνεσαι και νιώθεις τα πόδια σου να υποχωρούν προς τα πίσω, σκύβεις το κεφάλι και συνεχίζεις να προσπαθείς. Μοιάζει σαν να παλεύεις να τον σπρώξεις για να ξεφύγεις μα έχουν χτίσει την έξοδο.

Καταλαβαίνεις πως όλα όσα κρύβεις στο μυαλό σου και θα ήθελες να δεις στα σκηνικά της ζωής είναι όμορφα μα απίθανα. Και σταματάς … καταλαβαίνεις πως κάποια στιγμή πρέπει να ξυπνήσεις. Ξύπνα! Οι άνθρωποι νιώθουν αλλιώς…

Γιατί αν λατρέψεις το ιδανικό ποτέ δεν θα μπορέσεις να αγαπήσεις το αληθινό. Και αν δεν αγαπήσεις το αληθινό δεν θα μάθεις τι είναι η αγάπη. Και τι είναι η ζωή χωρίς αγάπη; Ένας άνθρωπος, χωρίς καρδιά. Αυτό είναι.Η ζωή είναι ένα δωμάτιο και η αλήθεια είναι οι τοίχοι του. Βάψε τους στο χρώμα που σου αρέσει και κάνε το όμορφο. Έχει ανάγκη από ομορφιά αυτή η πλάση. Και από αλήθεια 

…Και κάνε μου μια χάρη. Μην χάνεσαι. Μην χάνεσαι φίλε μου, γιατί καμιά φορά η πρόβα γίνεται παράσταση πριν να το καταλάβεις. Και αν δεν το καταλάβεις θα χάσεις την υπόκλιση. Και τι θα μείνει μετά; Μονάχα μια κουρτίνα.

Απόγευμα μου συγνώμη, σε συννέφιασα. Παρασύρθηκα, θα με συγχωρέσεις;

Θα κάνω τις τύψεις μου σκαλοπάτι και θα φύγω από εδώ. Πάμε πιο κάτω, ίσως εκεί να υπάρχει ακόμα χαρά. Ίσως εκεί να έχουν ακόμα άνθρωποι. Ίσως εκεί να υπάρχουν ακόμα κίτρινες μαργαρίτες.Μισό λεπτό να πάρω το ρολόι μου. Θέλω να βλέπω ο χρόνος αν κυλά και πού πηγαίνει τις στιγμές με τα νερά του. Για να κοιτώ το παρελθόν να κολυμπά και το αύριο να σαλπάρει για να ρθει…

Φεύγουμε…

Μα σβήσε το ρεσό από το φαναράκι στο μπαλκόνι. Δύο σκιές είμαστε φίλε μου, που χορεύουν στο σκοτάδι της νύχτας πατώντας πάνω στις νότες του ουρανού. Φύσα την φωτιά να μην μας κοιτούν. Κάποια πράγματα είναι φτιαγμένα, για να τα βλέπουν μονάχα δυο!!!!